Portret – “Het Pension is een uitkomst voor mij en echt veel leuker dan een hotel”

Wat ontstaat er als tijdelijkheid de ruimte krijgt in een straat in transitie? Deze portrettenreeks belicht de betrokkenen bij Pension Almonde. Dit keer: pensiongast Jantje Almstedt.

“Ik kom uit Duitsland en werk tijdelijk in Nederland. Ik heb een kamer in het pension. Bij de soepavond ontmoette ik gelijk leuke mensen”, vertelt Jantje Almstedt, pensiongast van Pension Almonde.

For English, scroll down

Oorspronkelijk komt Jantje Almstedt uit Halle, in de buurt van Leipzig. Maar ze voelt zich een echte stadsnomade, omdat ze al een tijdje geen vaste woon- of verblijfsplek heeft. Als beeldend kunstenaar heeft ze telkens in een andere stad een project. Nu werkt ze 3 in Rotterdam maanden als assistent van kunstenares Anne Wensel. Via haar hoorde ze over Pension Almonde. “Echt een uitkomst.”

Leuker dan een hostel
“In sommige steden kreeg ik bijvoorbeeld een flat van het museum waar ik werkte. Dat klinkt leuk, maar ’s avonds zat ik daar alleen en door het werk had ik weinig tijd voor sociale activiteiten. Hier heb ik nu al zoveel leuke mensen leren kennen. Toen ik aankwam, was er gelijk een soepavond. In een andere kamer van het huis waar ik verbleef, sliep een journalist die de straat portretteerde. Dat leverde interessante gesprekken op. Eigenlijk lijkt het meer een hostel dan een hotel, maar dan vol interessante mensen in plaats verveelde backpackers.”

Leven in de community
“Vooralsnog komt Rotterdam op mij over als een business stad en moet ik erg wennen, maar door het communityleven hier in de Almondestraat heb ik het erg naar m’n zin. Ik doe bijvoorbeeld mee met de spelletjesavond, of haal wat lekkers bij Keju Kitchen en door de mensen hier leer ik de stad als een local kennen. Het voelt natuurlijk om onderdeel van deze community te zijn. De sfeer vind ik prettig. Niemand is de baas. Het werkt volgens sociocratische cirkels. Als je iets wilt, kun je het inbrengen en dan moet je het vervolgens natuurlijk wel zelf uitvoeren.”

“Ik maak af en toe een praatje met de oude bewoners van de straat. Vriendelijke mensen. Zij zijn hun hele straat veranderen. Ik weet niet hoe ze dat vinden. Als het mijn straat was, zou ik het wel leuk vinden zo’n pension. Beter dan een verloederende straat waar iedereen langzaam wegtrekt. Maar ja, wie ben ik om voor hun te denken?”

“The Pension is a great solution for me and much more interesting than a hotel”

Jantje Almstedt, guest of Pension Almonde: “I am from Germany and I am temporarily working in Rotterdam. I stay as a guest in Pension Almonde. When I arrived, I immediately met nice people at the weekly soup night.”

Jantje Almsted lived in Halle for a while, but she also did a project in Leipzig where she lived a couple of months, but she hasn’t had a permanent place to live for a while. She identifies as a city nomad. She is a visual artists and did projects in different cities. Currently she is workin in Rotterdam for 3 months as assistant of artist Anne Wensel who told her about Pension Almonde. “A real solution for me.”

Better than a hotel
“In some cities the museum I worked for provided me an apartment. That sounds great, but in the evenings I felt quite lonely. Because of the work I had not much time to engage in social activities so I didn’t meet new people.”

“Here I already met so much nice people. When I arrived, there immediately was a soup night. I stayed in a room next to a journalist who portrayed the transition of the street. This was a source for interesting conversations. Now I live together with a girl studying design. Also nice. Actually this place feels like hostel full of interesting people instead of bored backpackers.”

Life in the community
“So far Rotterdam feels like a business city to me, I have to get used to it. But because of the community life at the Almondestraat I enjoy it very much. For example I joined the board game night, get something to eat at Keju Kitchen. Maar door het leven hier, heb ik het erg naar m’n zin. Through the people here I get to know the city as a local. It feels completely natura lto be part of this community. The atmosphere is nice. Nobody is the chef. If you want something, you can take initiative.”

“Sometimes I talk to the original residents of the street. Very nice people. They see their street change fast. I don’t know what they think of the Pension. As this were my street, I would like developments like this. Otherwise it would be a ghost street where everyone is leaving one by one. But who am I to think for my neighbours?”